Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 12 εδ. α` του ν. 1157/12.5.1981 η διαδρομή των υπό του νόμου ή των δικαστηρίων τεταγμένων προθεσμιών αρχίζει από την επομένη της ημέρας της επίδοσης ή της ημέρας κατά την οποία συνέβη το αποτελούν την αφετηρία της προθεσμίας γεγονός και λήγει την 7μ.μ ώρα της τελευταίας ημέρας, εάν δε αυτή είναι κατά νόμο εξαιρετέα ή Σάββατο, την ίδια ώρα της επομένης εργάσιμης ημέρας.”
Από τη σαφή διατύπωση της εν λόγω διάταξης, όπως και των ομοίων διατάξεων του άρθρου 144 παρ. 1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι αυτές, ως προς τη λήξη της προθεσμίας που καθιερώνουν, εφαρμόζονται τόσο επί των προθεσμιώνενέργειας, όσο και επί των προπαρασκευαστικών προθεσμιών, δηλαδή εκείνων που τάσσονται και είναι απαραίτητο να παρέλθουν πριν από την ενέργεια ορισμένης πράξης, έτσι ώστε αν η τελευταία ημέρα των προθεσμιών αυτών συμπίπτει με εξαιρετέα ή Σάββατο αυτή δεν υπολογίζεται και η προθεσμία λήγει την ίδια ώρα (7 μ.μ.) της επόμενης εργάσιμης ημέρας.
Τέτοια προπαρασκευαστική προθεσμία είναι και εκείνη των τριάντα (30) τουλάχιστον πλήρων ημερών [και πλέον μέσα σε 60 ημέρες όπως το άρθρο 569 διαμορφώθηκε δυνάμει των άρθρων 55 και168 παρ. 3 Ν. 5221/2025, ΦΕΚ Α 133/28.07.2025, με ισχύ ΑΠΟ 01.01.2026], οι οποίες πρέπει να έχουν περάσει από την κατάθεση και επίδοση των προσθέτων λόγων αναίρεσης μέχρι την ημέρα της συζήτησης της αναίρεσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Επομένως, αν η τελευταία (30η), πριν από την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο ημέρα (με αφετηρία την επομένη της επίδοσης) συμπίπτει με εξαιρετέα ημέρα ή Σάββατο ή Κυριακή, δεν υπάρχει εμπρόθεσμη άσκηση των λόγων αυτών, οι οποίοι απορρίπτοντας και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτοι, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 33/1996, ΑΠ 476/2019, ΑΠ 266/2018, ΑΠ 163/2018).
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, με πράξη του Προέδρου του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης ορίστηκε για τη δικάσιμο της 22ης-1-2024. Οι αναιρεσείοντες κατέθεσαν το δικόγραφο προσθέτων λόγων αναίρεσης στις 22-12-2023, αντίγραφο του οποίου την ίδια ημέρα επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους, με αποτέλεσμα η τριακοστή ημέρα, από την επομένη της κατά τα άνω επίδοσής του να συμπίπτει με την 21η-1-2024, ημέρα Κυριακή, όπως προκύπτει από το ημερολόγιο αυτού του έτους και συνεπώς η πιο πάνω 30ήμερη προθεσμία, παρατεινομένη αντιστοίχως, να λήγει την 7η μ.μ. της επομένης εργάσιμης ημέρας, δηλαδή της 22ης-1-2024, η οποία είναι η ορισθείσα δικάσιμος της υπόθεσης, η συζήτηση της οποίας είχε οριστεί για την 9.30` π.μ. ώρα, μέχρι την οποία όμως δεν είχε συμπληρωθεί η 30ήμερη προθεσμία.
Επομένως, οι πρόσθετοι αυτοί λόγοι ασκήθηκαν εκπροθέσμως και ως εκ τούτου, είναι απαράδεκτοι.
Πηγή: 518/2025 ΑΠ
Ναταλία Κ. Νεραντζάκη, Δικηγόρος
Μεταπτυχιακές Σπουδές, Φορολογικό Δίκαιο, ΕΚΠΑ
Δημοσιεύθηκε στις 11.06.2026