Σύμφωνα με το άρθρο 192 παρ. 1 του Ν. 4738/2020, με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, ο οφειλέτης – φυσικό πρόσωπο απαλλάσσεται πλήρως από κάθε οφειλή προς τους πτωχευτικούς πιστωτές, ανεξαρτήτως του αν έχουν αναγγελθεί ή όχι, τριάντα έξι (36) μήνες από την ημερομηνία κήρυξης της πτώχευσης ή την καταχώρηση της παραγράφου 4 του άρθρου 77, εκτός εάν εντός της παραπάνω προθεσμίας υποβληθεί προσφυγή οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον κατά της απαλλαγής του, η δε απαλλαγή έχει ως συνέπεια και την παύση των στερήσεων δικαιωμάτων, τις οποίες συνεπάγεται η πτώχευση.
Περαιτέρω, στις παραγράφους 1, 2 και 3 του άρθρου 193 του ίδιου ως άνω νόμου προβλέπεται η δυνατότητα προσφυγής κατά της αυτοδίκαιης απαλλαγής του οφειλέτη. Ειδικότερα, στην παράγραφο 1, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από το άρθρο 35 παρ. 21 του Ν. 4818/2021, προβλέπεται ότι η προσφυγή κατά της απαλλαγής ασκείται παραδεκτά στο πτωχευτικό δικαστήριο, εφόσον ο προσφεύγων επικαλείται ότι η αδυναμία εκπλήρωσης, την οποία διαπιστώνει η απόφαση που κηρύσσει την πτώχευση, οφείλεται α) σε δόλιες ενέργειες του οφειλέτη ή β) στο ότι ο οφειλέτης δεν επέδειξε καλή πίστη είτε κατά την κήρυξη της πτώχευσης είτε και κατά τη διάρκειά της, ή γ) στο ότι δεν έχει υπάρξει συνεργάσιμος με τα όργανα της πτώχευσης, ή δ) στο ότι έχει δολίως αποκρύψει εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία κατά τη διάρκεια της πτωχευτικής διαδικασίας ή ότι είτε εκκρεμεί ποινική δίωξη κατά του οφειλέτη για κάποια από τις πράξεις του Ενάτου Μέρους του Δεύτερου Βιβλίου ή για κάποια από τις κακουργηματικές πράξεις της κλοπής, απάτης, υπεξαίρεσης ή πλαστογραφίας ή για το αδίκημα της καταδολίευσης δανειστών ή ότι έχει καταδικαστεί για κάποια από αυτές τις πράξεις.
Οι υπό στοιχεία β`, γ` και δ` λόγοι προϋποθέτουν κήρυξη της πτώχευσης και συνεπώς δεν μπορούν να προβληθούν επί απαλλαγής του οφειλέτη που δεν κηρύχθηκε σε πτώχευση λόγω ανεπάρκειας ενεργητικού (άρθρο 178 παρ. 1 και 77 παρ. 5 ΠτωχΚ, Γρ. Κομπολίτης, Πτωχεύσεις Μικρού Αντικειμένου, Ερμηνεία και Πρακτική Εφαρμογή. 2022. σελ. 59), η οποία προβλέπεται κατ` άρθρο 192 παρ. 1 ΠτωχΚ μετά την παρέλευση τριετίας από την καταχώρηση του ονόματος του οφειλέτη στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Αφερεγγυότητας.
Κατά την παράγραφο 2. σε περίπτωση προσφυγής, το πτωχευτικό δικαστήριο, ύστερα από σχετική έκθεση του εισηγητή, στην οποία καταχωρούνται και οι τυχόν παρατηρήσεις του οφειλέτη και των πιστωτών, και αφού ακούσει τον σύνδικο, αποφασίζει περί της απαλλαγής, ενώ, εάν το πτωχευτικό δικαστήριο κρίνει ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις απαλλαγής, δύναται με αιτιολογημένη απόφασή του να θέσει προθεσμία στον οφειλέτη για την ικανοποίησή τους, να περιορίσει την απαλλαγή ως προς ορισμένα μόνο χρέη ή να ορίσει εξαιρετικά μεγαλύτερη προθεσμία απαλλαγής, παρέχοντας σε κάθε περίπτωση δέουσα αιτιολόγηση τυχόν παρεκκλίσεων από την προβλεπόμενη προθεσμία γενικής απαλλαγής της παραγράφου 1 του άρθρου 192, σύμφωνα δε με την παράγραφο 3, αν η προσφυγή επικαλείται ποινική δίωξη ή καταδίκη για κάποια από τις πράξεις της παραγράφου 1, το πτωχευτικό δικαστήριο μπορεί να αναβάλει την απόφασή του μέχρι την αμετάκλητη περάτωση της ποινικής διαδικασίας.
Ακολούθως, στο άρθρο 194 του Ν. 4738/2020 προβλέπεται ότι ο οφειλέτης δεν απαλλάσσεται από οφειλές που δημιουργήθηκαν μετά την υποβολή της αίτησης πτώχευσης (σε περίπτωση χρεών προς το Δημόσιο κρίσιμος χρόνος είναι ο χρόνος, στον οποίο ανάγεται η υποχρέωση και όχι ο χρόνος δημιουργίας του νόμιμου τίτλου) και οφειλές από δόλο ή βαρεία αμέλεια που προκάλεσε θάνατο ή σωματική βλάβη προσώπου, οφειλές από τα αδικήματα του Ν. 4557/2018 (ΑΊ39), πλην του βασικού αδικήματος της περ. κ του άρθρου 4 του Ν. 4557/2018 και οφειλές διατροφής. Σε περίπτωση χρεών προς το Δημόσιο, κρίσιμος χρόνος είναι ο χρόνος στον οποίο ανάγεται η υποχρέωση και όχι ο χρόνος δημιουργίας του νόμιμου τίτλου.
Επί απαλλαγής του οφειλέτη που δεν κηρύχθηκε σε πτώχευση λόγω ανεπάρκειας ενεργητικού κατ` άρθρο 178 παρ. 1 και 77 παρ. 4 του ΠτωχΚ, το Δικαστήριο θα αποφανθεί χωρίς την τήρηση της διαδικασίας αυτής, δηλαδή έκθεση του εισηγητή κ.λ.π., αφού δεν υπήρξε πτωχευτική διαδικασία (Γρ. Κομπολίτης, Πτωχεύσεις Μικρού Αντικειμένου. Ερμηνεία και Πρακτική Εφαρμογή, 2022, σελ. 59).
Εξάλλου, στο άρθρο 195 του Ν.4738/2020 προβλέπεται η απαλλαγή των εκπροσώπων των νομικών προσώπων, ήτοι κυρίως εταιριών, από οφειλές, για τις οποίες έχουν εκ του νόμου αλληλέγγυα ευθύνη και συγκεκριμένα στην παράγραφο 1, όπως αυτή τροποποιήθηκε από το άρθρο 35 παρ. 23 του Ν.4818/2021, ορίζεται ότι φυσικό πρόσωπο που εκ του νόμου έχει αλληλέγγυα ευθύνη λόγω της εκπροσωπευτικής ή διοικητικής του σχέσης με οφειλέτη νομικό πρόσωπο, απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη για οφειλές του οφειλέτη που προέκυψαν εντός της ύποπτης περιόδου ή και εντός των τριάντα έξι (36) μηνών που προηγήθηκαν της ύποπτης περιόδου, με την πάροδο τριάντα έξι (36) μηνών από την υποβολή της αίτησης πτώχευσης ή είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από την κήρυξη της πτώχευσης ή την καταχώρηση της παραγράφου 4 του άρθρου 77, όποιο από τα δύο προηγηθεί, χρονικά, εκτός εάν, εντός της παραπάνω προθεσμίας, υποβληθεί προσφυγή οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον κατά της απαλλαγής του. Ως ύποπτη περίοδος νοείται η οριζόμενη στο άρθρο 116 ή η τεκμαιρόμενη ύποπτη περίοδος του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2 του άρθρου 81 σε περίπτωση καταχώρησης της παραγράφου 4 του άρθρου 77, κατά περίπτωση, ενώ, κατά την παράγραφο 2, σε περίπτωση προσφυγής, το πτωχευτικό δικαστήριο, εκτιμώντας τα αίτια και τις συνθήκες της πτώχευσης, ύστερα από σχετική έκθεση του εισηγητή, στην οποία καταχωρούνται και οι τυχόν παρατηρήσεις του οφειλέτη και των πιστωτών, και αφού ακούσει τον σύνδικο, αποφαίνεται υπέρ της απαλλαγής, εάν το φυσικό πρόσωπο επιδεικνύει καλή πίστη, τόσο κατά την κήρυξη της πτώχευσης όσο και κατά τη διάρκειά της, είναι συνεργάσιμος με τα όργανα της πτώχευσης, δεν ευθύνεται για πράξη ή παράλειψη του άρθρου 127 και η πτώχευση δεν οφείλεται σε δόλιες ενέργειες του, δεν απαλλάσσονται, όμως, πλήρως αυτοί που καταδικάστηκαν για κάποια από τις πράξεις του Ενάτου Μέρους του Δεύτερου Βιβλίου του παρόντος ή για κάποια από τις κακουργηματικές πράξεις της κλοπής, απάτης, υπεξαίρεσης ή πλαστογραφίας του Ποινικού Κώδικα, ενώ, αν υπάρχει εκκρεμής ποινική δίωξη ή αστική αγωγή για κάποια από αυτές τις πράξεις ή παραλείψεις, το πτωχευτικό δικαστήριο μπορεί να αναβάλει την απόφασή του μέχρι την αμετάκλητη περάτωση της διαδικασίας, η δε απόφαση ανακαλείται, αν επέλθει μεταβολή πραγμάτων που να δικαιολογεί την ανάκληση εντός τριετίας από την επέλευση της απαλλαγής.
Με την προσφυγή του, επομένως, ο προσφεύγων, που έχει έννομο προς τούτο συμφέρον (πιστωτής ή ο σύνδικος ή και ο Εισαγγελέας), οφείλει να ισχυριστεί και να αποδείξει τα αντίθετα των ανωτέρω, ανατρέποντας το τεκμήριο και ζητώντας από το επιλαμβανόμενο της υπόθεσης πτωχευτικό – δικαστήριο, ενώπιον του- οποίου- ασκεί την προσφυγή, να αναγνωρίσει την εκ του λόγου αυτού αδυναμία επέλευσης της απαλλαγής, την οποία προβλέπει ο νόμος ως αυτοδίκαιη συνέπεια της παρόδου απλώς της ορισμένης προθεσμίας.
Όσον αφορά δε στην προβλεπόμενη στη διάταξη του άρθρου 195 του Ν.4738/2020 απαλλαγή των εκπροσώπων του νομικού προσώπου από την αλληλέγγυα προς το νομικό πρόσωπο ευθύνη τους, για οφειλές αυτού έναντι τρίτων, που δημιούργησαν οι ίδιοι με τη δράση τους, εντός της ύποπτης περιόδου ή και των 36 προηγηθέντων μηνών, η απαλλαγή αυτή αφορά στα φυσικά πρόσωπα που είναι διαχειριστές, ήτοι εκπρόσωποι ή μέλη του διοικητικού οργάνου νομικού προσώπου ή το μονομελές διοικητικό όργανο. Τα πρόσωπα αυτά φέρουν αλληλέγγυα προς το νομικό πρόσωπο ευθύνη έναντι του δημοσίου για την πληρωμή οφειλόμενων, φόρου εισοδήματος, τόκων και προστίμων, και για την απόδοση των παρακρατούμενων και μη φορών, Φ.Π.Α. και όλων των επιρριπτόμμενων φόρων, ανεξάρτητα από το χρόνο βεβαίωσης τους, καθώς και για οφειλές του εκπροσωπούμενου από αυτά νομικού προσώπου προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης [ΠΠρΠατρ 395/2022 δημ. στη Τ.Ν.Π. ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΠΠρΧίου 18/2022 ΑΡΜ 2023/196, βλ. για όλα τα ανωτέρω ΠΠρΡοδοπης(Εκούσια) 26/2023 δημ. στη Τ.Ν.Π. ΝΟΜΟΣ, ΕιρΞανθ 131/2024 αδημοσίευτη στο νομικό τύπο].
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση προσφυγή του, το προσφεύγον εκθέτει ότι ο καθ’ ου η προσφυγή ήταν ομόρρυθμος εταίρος στην ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «……………….», η οποία λύθηκε με την υπ’ αριθ. 144/2015 απόφαση του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, εκδοθείσα κατά τη Διαδικασία της Εκούσιας Δικαιοδοσίας). Ότι η οφειλή του καθ` ου η προσφυγή προς το ίδιο (προσφεύγον) ανέρχεται: α) στο ποσό των 2.051.56 ευρώ στον τέως «Ο.Γ.Α.» (ΑΜΟ ………..) και αφορά τη χρονική περίοδο από 01.07.2002 έως 29.02.2004 β) στο ποσό των 35.781,41 ευρώ στον τέως «Ο.Α.Ε.Ε.» (ΑΜΟ ………….) και αφορά τη χρονική περίοδο από 01.10.2006 έως 31.12.2016, γ) στο ποσό των 10.604,23 ευρώ στον τέως «Ε.Φ.Κ.Α. Μη Μισθωτών» (ΑΜΟ …………..) και αφορά τη χρονική περίοδο από 01.01.2017 έως 31.12.2020. Ότι η συνολική οφειλή της ομόρρυθμης εταιρείας «……………» για εισφορές στον τέως «Ι.Κ.Α.» (ΑΜΟ …………..), στην οποία ο καθ` ου η προσφυγή είχε την ιδιότητα του ομόρρυθμου εταίρου από 15.03.2005, ανέρχεται στο ποσό των 25.341.70 ευρώ για τη χρονική περίοδο από 01.04.2007 έως 31.12.2015 και αφορά μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές (εργοδοτικές και εργατικές), οι οποίες παρακρατήθηκαν και δεν αποδόθηκαν. Ότι ο καθ` ου η προσφυγή δεν πληροί τις προϋποθέσεις απαλλαγής από τις οφειλές του προς τους πτωχευτικούς πιστωτές, διότι ενήργησε δολίως, καθώς με πρόθεση και για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν κατέβαλε ουδέν οφειλόμενο ποσό, υπεξαιρώντας τεράστια ποσά σε βάρος του «e-Ε.Φ.Κ.Α.», δεν επέδειξε καλή πίστη κατά την κήρυξη της πτώχευσης, δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα συνεργάσιμος καθώς συστηματικά δεν τηρούσε τους όρους των ρυθμίσεων που υποβλήθηκαν, δεν υπέβαλε έγκαιρα αίτηση πτώχευσης, δημιούργησε δε οφειλές τις οποίες δεν είχε σκοπό να αποπληρώσει. Με βάση το ιστορικό αυτό, το προσφεύγον, επικαλούμενο έννομο συμφέρον, ζητά να αναγνωρισθεί ότι η καθ` ου η προσφυγή δεν εμπίπτει στις ευεργετικές διατάξεις των άρθρων 192 επ. του Ν. 4738/2020 και να μην απαλλαγεί αυτός της ευθύνης από τις οφειλές του. Επίσης, ζητά να καταδικασθεί ο καθ’ ου η προσφυγή στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης.
Με το ανωτέρω περιεχόμενο και αιτήματα, η προσφυγή εισάγεται παραδεκτά προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, που είναι καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο (άρθρα 78 παρ. 1. 129, 193 παρ. 1. 2 και 195 παρ. 2 του Ν. 4738/2020), κατά την προκειμένη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 130 παρ. 1 του Ν. 4738/2020, 739, 740 παρ. 1. 741 ΚΠολΔ), ασκήθηκε δε εμπρόθεσμα, σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα παραπάνω στη σχετική νομική σκέψη, καθώς κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου την 20.11.2023, πριν την επέλευση της απαλλαγής του καθ’ ου η προσφυγή. Επιπλέον, η υπό κρίση προσφυγή είναι επαρκώς ορισμένη, καθώς, παρά τα όσα περί του αντιθέτου ισχυρίζεται ο καθ` ου η προσφυγή, περιέχει τα, κατ’ άρθρο 216 ΚΠολΔ, απαιτούμενα για τη νομική της θεμελίωση και δικαστική της εκτίμηση στοιχεία, είναι δε και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων που αναφέρθηκαν στην ανωτέρω νομική σκέψη, καθώς και σε εκείνες των άρθρων 176 και 741 ΚΠολΔ. Επομένως, η κρινόμενη προσφυγή πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω για να κριθεί και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, δεδομένου ότι έχουν καταβληθεί τα νόμιμα τέλη της συζήτησης από τους πληρεξούσιους Δικηγόρους των διαδίκων (βλ. προσαγόμενα υπ’ αριθ……………./18.09.2024 και …………../16.09.2024 γραμμάτια προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δικηγορικού Συλλόγου Ιωαννίνων, που εκδόθηκαν κατ` άρθρο 61 παρ. 4 του Ν. 4194/2013 «Κώδικα Δικηγόρων»).
Τέλος, σημειώνεται ότι αντίγραφο της κρινόμενης προσφυγής με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 23ης.01.2024. επιδόθηκε στην εισηγήτρια της πτώχευσης, ………………., τέως Ειρηνοδίκη Ιωαννίνων και νυν Πρωτόδικη Ειδικής Επετηρίδας Ιωαννίνων (όπως προκύπτει από την σχετική από 18.12.2023 επισημείωση της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Ιωαννίνων, με έδρα στο Πρωτοδικείο Ιωαννίνων, ……………., έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θράκης, επί του επιδοθέντος στην ανωτέρω εισηγήτρια αντιγράφου της υπό κρίση προσφυγής που τηρείται στο φάκελο της πτώχευσης), ενώ υποβλήθηκε και η υπ` αριθ. ………/2024 έκθεση της ως άνω εισηγήτριας της πτώχευσης του τέως Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων.
Από την εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, και συγκεκριμένα από όλα τα έγγραφα, που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, τα οποία λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο και χωρίς απόδειξη (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ) αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει της με αριθμό 6/2022 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων (Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας Απλοποιημένη Διαδικασία Πτωχεύσεων Μικρού Αντικειμένου), κηρύχθηκε σε πτώχευση ο καθ` ου η υπό κρίση προσφυγή, …………., η οποία εκδόθηκε επί της από 16.06.2022 (με αριθμό ηλεκτρονικής αίτησης …………… και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης …………/17.06.2022) αίτησής του και ορίσθηκε εισηγήτρια πτώχευσης η τότε Ειρηνοδίκης Ιωαννίνων, Κωνσταντίνα Γιώγου. Ακολούθως με την υπ` αριθ. 4/2022 διάταξη της τελευταίας, διαπιστώθηκε ότι συντρέχει η περίπτωση του άρθρου 178 παρ. 1 του ΝΠτωχΚ, για τον ανωτέρω οφειλέτη, ήτοι ότι τα μη βεβαρυμμένα στοιχεία της περιουσίας του δεν επαρκούν για την κάλυψη των εξόδων της διαδικασίας και τα ετήσια εισοδήματα του, πέραν των εύλογων δαπανών διαβίωσης, δεν υπερβαίνουν τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης της παρ. 5 του άρθρου 92 του ΝΠτωχΚ και ως εκ τούτου διατάχθηκε η άμεση καταχώρηση του ονόματος του, καθώς και η άμεση δημοσίευση της εν λόγω διάταξης, στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας του άρθρου 213 του ΝΠτωχΚ, με την επιμέλεια του προαναφερόμενου οφειλέτη ή οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον.
Από την επισκόπηση της υπ’ αριθ. 6/2022 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, προέκυψε ότι ο καθ’ ου κατοικεί στην ……….. Ιωαννίνων επί της οδού ………….. με αριθμό …, σε ιδιόκτητη κατοικία του που αποτελεί και την οικογενειακή του στέγη. Κατά το παρελθόν ήταν ομόρρυθμος εταίρος στις ομόρρυθμες εταιρείες με τις επωνυμίες «………..» και «…………….» (η οποία λύθηκε με την υπ` αριθ. 144/2015 απόφαση του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, εκδοθείσα κατά τη Διαδικασία της Εκούσιας Δικαιοδοσίας), ενώ πλέον είναι άνεργος. Περαιτέρω και σύμφωνα με την άνω απόφαση, αποδείχθηκε ότι ο αϊτών ήταν έγγαμος με την ……….. με την οποία απέκτησαν δυο (2) τέκνα, ήτοι την ……….., που γεννήθηκε την 07η.04.1990 στην Αθήνα και τον …………, που γεννήθηκε την 03η.03.1994 στα Ιωάννινα. Ο γάμος τους όμως λύθηκε δυνάμει της υπ` αριθ. 360/2001 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων και του από 04.03.2002 διαζευκτηρίου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Ακολούθως και δη στις 25.08.2007 ο αϊτών προχώρησε στην τέλεση του δεύτερου γάμου του με την νυν σύζυγό του, …….., με την οποία απέκτησαν δυο (2) ανήλικα σήμερα τέκνα, ήτοι τον ……………, που γεννήθηκε την 14η.05.2008 στα Ιωάννινα και τον ……………….., που γεννήθηκε την 15η.04.2010 στα Ιωάννινα. Επίσης, κρίθηκε ότι το σύνολο των οφειλών του καθ’ ου η προσφυγή προς όλους (πιστωτικά ιδρύματα, Δημόσιο και «e-Ε.Φ.Κ.Α.») ανήλθε στο ποσό του 1.795.855.79 ευρώ, ενώ τα συνολικά δηλωθέντα εισοδήματά του ανέρχονταν για το έτος 2019 στο ποσό των 475,00 ευρώ, για το έτος 2020 στο ποσό των 1.469,27 ευρώ και για το έτος 2021 στο ποσό των 2.519.89 ευρώ. Ειδικότερα, οι οφειλές του καθ’ ου η προσφυγή προς το προσφεύγον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ – e-Ε.Φ.Κ.Α.», ανέρχονται στα ακόλουθα ποσά, ήτοι: α) οφειλές στον τέως «Ο.Γ.Α.» (ΑΜΟ …………), ύψους 2.051,56 ευρώ (κύρια εισφορά 1.230,94 ευρώ και πρόσθετα τέλη 820.62 ευρώ), που αφορά τη χρονική περίοδο από 01.07.2002 έως 29.02.2004` β) οφειλές στον τέως «Ο.Α.Ε.Ε.» (ΑΜΟ …………..), ύψους 35.781.41 ευρώ (κύρια εισφορά 25.822.42 ευρώ και πρόσθετα τέλη 9.958.99 ευρώ), που αφορά χρονική περίοδο από 01.10.2006 έως 31.12.2016 γ) οφειλές στον «Ε.Φ.Κ.Α. Μη Μισθωτών» (ΑΜΟ …………), ύψους 10.604,23 ευρώ (κύρια εισφορά 8.464.40 ευρώ) και πρόσθετα τέλη 2.139,83 ευρώ), που αφορά χρονική περίοδο 01.01.2017 έως 31.12.2020 και δ) οφειλή της ομόρρυθμης εταιρίας «……………….» για εισφορές στο τέως «Ι.Κ.Α.» (ΑΜΟ …………), στην οποία ο καθ’ ου η προσφυγή, ………….., είχε την ιδιότητα του ομόρρυθμου μέλους από 15.03.2005, οι οποίες ανέρχεται στο ποσό 25.341.70 ευρώ (κύρια εισφορά 19.172,64 ευρώ και πρόσθετα τέλη 6.169,06 ευρώ), για τη χρονική περίοδο από 01.04.2007 έως 31.12.2015 και αφορά μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές (εργοδοτικές και εργατικές), οι οποίες παρακρατήθηκαν και δεν αποδόθηκαν. Η ανωτέρω υπ’ αριθ. 06/2022 απόφαση του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων δέχθηκε επίσης ότι ο καθ` ου η προσφυγή έχει: i) την πλήρη κυριότητα (100%) της υπό στοιχεία «ΑΛΦΑ ΠΕΝΤΕ – ΕΞΙ – ΕΠΤΑ – ΟΚΤΩ» («Α5-6-7-8») αποθήκης με Κ.Α.Ε.Κ. …………….., επιφάνειας 31,42 τ.μ.. που βρίσκεται στο υπόγειο οικοδομής επί της οδού ………… με αριθμό …, στη θέση «……………» Ιωαννίνων, αξίας 3.805,75 ευρώ σύμφωνα με το «ΕΝ.Φ.ΙΑ.» έτους 2022` ii) την πλήρη κυριότητα (100%) του υπό στοιχεία «Γ1ΩΤΑ ΕΝΑ» («1-1») διαμερίσματος με Κ.Α.Ε.Κ. ……….., επιφάνειας 84.45 τ.μ., που βρίσκεται στο ισόγειο οικοδομής επί της οδού ……. με αριθμό …. στη θέση «………….» Ιωαννίνων, αξίας 54.153,56 ευρώ σύμφωνα με το «ΕΝ.Φ.ΙΑ.» έτους 2022 και iii) την πλήρη κυριότητα (100%) ενός οικοπέδου επιφάνειας 392.00 τ.μ. μετά της διώροφης επί αυτού οικοδομής συνολικής επιφάνειας 95,45 τ.μ. που βρίσκεται στον Οικισμό ………….. του Δήμου ………… Ιωαννίνων και επί της οδού ……….. με αριθμό …, αξίας 11.320,90 ευρώ σύμφωνα με το «ΕΝ.Φ.ΙΑ.» έτους 2022. Ωστόσο, το μοναδικό μη βεβαρημένο ακίνητο του καθ’ ου η προσφυγή, ήτοι η με στοιχεία «ΑΑΦΑ ΠΕΝΤΕ -ΕΞΙ – ΕΠΤΑ ΟΚΤΩ» («Α5- 6-7-8») αποθήκη του υπογείου, με Κ.Α.Ε.Κ. ………….., πιθανολογήθηκε από την ως άνω εισηγήτρια της πτώχευσης ότι δεν είναι άμεσα ρευστοποιήσιμη και ότι δεν μπορεί να πετύχει στην αγορά αξιόλογο τίμημα, λόγος για τον οποίο διαπιστώθηκε ότι συντρέχει εν προκειμένω η περίπτωση του άρθρου 178 παρ. 1 του ΝΠτωχΚ. για τον ανωτέρω οφειλέτη.
Παράλληλα, η ανωτέρω απόφαση δέχθηκε ότι ο καθ’ ου η προσφυγή βρίσκεται σε παύση πληρωμών, ενώ η αδυναμία του να εξοφλήσει τα χρέη του δεν οφείλεται σε πρόσκαιρη δυσχέρεια ή έστω σε περιοδική διαταραχή του ρυθμού των πληρωμών του, αλλά έχει τον χαρακτήρα της γενικότητας και της μονιμότητας, λόγω του χαμηλού ετήσιου οικογενειακού του εισοδήματος. Λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα προηγήθηκαν, ουδόλως προκύπτει ότι η αδυναμία εκπλήρωσης των οφειλών του καθ` ου η προσφυγή προήλθε από δόλιες ενέργειες αυτού, ούτε ότι ο καθ` ου επέδειξε κακή πίστη μέχρι να προβεί σε δήλωση παύσης των πληρωμών του, ούτε ότι απέκρυψε εισοδήματα ή περιουσιακά στοιχεία του. Επίσης, μετά την κήρυξη της πτώχευσης, ο καθ` ου δεν είχε εκ του νόμου τη δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών του προς το προσφεύγον ή ακόμη εξόφλησης ή έστω δόσης αντί καταβολής για αυτές, καθώς δεν είχε πλέον τη διαχείριση της πτωχευτικής περιουσίας. Αντίθετα, οι ανωτέρω οφειλές του καθ’ ου η προσφυγή εκτιμάται ότι οφείλονται στην οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, καθώς και στη διόγκωση των οφειλών του πτωχού οφειλέτη, σε συνδυασμό με τα ελαττωμένα εισοδήματά του, σε συνάρτηση και με την οικογενειακή του κατάσταση, όπως σχετικά εισηγήθηκε και η ως άνω εισηγήτρια της πτώχευσης με την υπ’ αριθ. ……/2024 έκθεσή της, προτείνοντας την απόρριψη της ένδικης προσφυγής.
Εξάλλου, από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν προέκυψε ότι ο καθ` ου έχει ευθύνη κατά το άρθρο 127 του Ν. 4738/2020 για τη δημιουργία οφειλών της περιόδου από την 30η ημέρα μετά την παύση των πληρωμών μέχρι και την επομένη της υποβολής της αίτησης πτώχευσης, όπως αβασίμως ισχυρίζεται το προσφεύγον.
Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, η ένδικη προσφυγή πρέπει να γίνει απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη.
Πηγή: 42/2024 ΜΠΡ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ (ΕΚΟΥΣΙΑ), δημοσιευμένη στη ΝΟΜΟΣ
Ναταλία Κ. Νεραντζάκη, δικηγόρος
Δημοσιεύθηκε στις 11.03.2026