Σύμφωνα με τα άρθρα 713, 714 και 719 ΑΚ με τη σύμβαση εντολής ο εντολοδόχος υποχρεούται να διεξαγάγει χωρίς αμοιβή την υπόθεση την οποία του ανέθεσε ο εντολέας, ευθύνεται για κάθε πταίσμα και υποχρεούται να αποδώσει στον εντολέα καθετί που απέκτησε κατά την εκτέλεση της εντολής και βρίσκεται στην κατοχή του. Εξάλλου, από το συνδυασμό της διάταξης του άρθρου 713 ΑΚ με τη διάταξη του άρθρου 211 παρ.1 ΑΚ, που ορίζει ότι η δήλωση βουλήσεως από τον αντιπρόσωπο στο όνομα του αντιπροσωπευομένου μέσα στα όρια της εξουσίας της αντιπροσώπευσης ενεργεί αμέσως υπέρ και κατά του αντιπροσωπευομένου, το αποτέλεσμα δε αυτό επέρχεται είτε η δήλωση γίνει ρητά στο όνομα του αντιπροσωπευομένου είτε συνάγεται από τις περιστάσεις ότι έγινε στο όνομά του, προκύπτει ότι η σύμβαση της εντολής αφορά τις εσωτερικές σχέσεις των συμβαλλομένων, ενώ η πληρεξουσιότητα που είναι κατά το άρθρο 216 ΑΚ η δικαιοπραξία με την οποία παρέχεται η εξουσία αντιπροσώπευσης, αναπτύσσει εξωτερική δράση. Για το λόγο αυτό και προκειμένου να μη δημιουργούνται αμφισβητήσεις ως προς την ύπαρξη πληρεξουσιότητας αναφορικά με δικαιοπραξίες τις οποίες ο νόμος θεωρεί ιδιαίτερης σημασίας και απαιτεί για το κύρος τους την τήρηση τύπου, ορίζει η διάταξη του άρθρου 217 παρ. 2 ΑΚ ότι εφόσον δεν συνάγεται κάτι άλλο, η δήλωση παροχής πληρεξουσιότητας υποβάλλεται στον τύπο που απαιτείται για την δικαιοπραξία την οποία αφορά η πληρεξουσιότητα.
Σύμφωνα με τα άρθρα 713, 714 και 719 ΑΚ με τη σύμβαση εντολής ο εντολοδόχος υποχρεούται να διεξαγάγει χωρίς αμοιβή την υπόθεση την οποία του ανέθεσε ο εντολέας, ευθύνεται για κάθε πταίσμα και υποχρεούται να αποδώσει στον εντολέα καθετί που απέκτησε κατά την εκτέλεση της εντολής και βρίσκεται στην κατοχή του. Εξάλλου, από το συνδυασμό της διάταξης του άρθρου 713 ΑΚ με τη διάταξη του άρθρου 211 παρ.1 ΑΚ, που ορίζει ότι η δήλωση βουλήσεως από τον αντιπρόσωπο στο όνομα του αντιπροσωπευομένου μέσα στα όρια της εξουσίας της αντιπροσώπευσης ενεργεί αμέσως υπέρ και κατά του αντιπροσωπευομένου, το αποτέλεσμα δε αυτό επέρχεται είτε η δήλωση γίνει ρητά στο όνομα του αντιπροσωπευομένου είτε συνάγεται από τις περιστάσεις ότι έγινε στο όνομά του, προκύπτει ότι η σύμβαση της εντολής αφορά τις εσωτερικές σχέσεις των συμβαλλομένων, ενώ η πληρεξουσιότητα που είναι κατά το άρθρο 216 ΑΚ η δικαιοπραξία με την οποία παρέχεται η εξουσία αντιπροσώπευσης, αναπτύσσει εξωτερική δράση. Για το λόγο αυτό και προκειμένου να μη δημιουργούνται αμφισβητήσεις ως προς την ύπαρξη πληρεξουσιότητας αναφορικά με δικαιοπραξίες τις οποίες ο νόμος θεωρεί ιδιαίτερης σημασίας και απαιτεί για το κύρος τους την τήρηση τύπου, ορίζει η διάταξη του άρθρου 217 παρ. 2 ΑΚ ότι εφόσον δεν συνάγεται κάτι άλλο, η δήλωση παροχής πληρεξουσιότητας υποβάλλεται στον τύπο που απαιτείται για την δικαιοπραξία την οποία αφορά η πληρεξουσιότητα.
Παρέπεται ότι η εντολή δεν εκτοπίζει ούτε καθιστά περιττή την πληρεξουσιότητα, όμως σε αντίθεση μ` αυτή δίνεται άτυπα, ακόμη και αν αφορά την αγορά και γενικά τη διάθεση ακινήτου από τον εντολοδόχο στο όνομα ή για λογαριασμό του εντολέα, αφού δεν υπάρχει στο νόμο διάταξη αντίστοιχη με αυτή του άρθρου 217 παρ. 2 ΑΚ. Ορίζεται βέβαια στο άρθρο 369 ΑΚ, ότι συμβάσεις που έχουν αντικείμενο τη σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπραγμάτων δικαιωμάτων πάνω σε ακίνητο απαιτείται να γίνονται ενώπιον συμβολαιογράφου, όμως η διάταξη αυτή αφορά τον τύπο αυτής καθ’ αυτής της αντίστοιχης σύμβασης, η οποία διακρίνεται σαφώς από την εντολή για τη σύναψη τέτοιας σύμβασης στο όνομα ή για λογαριασμό του εντολοδόχου (ΑΠ 686/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Πηγή: 4048/2025 ΕΦ ΑΘΗΝΩΝ
Ναταλία Κ. Νεραντζάκη, δικηγόρος
natalianeratzakh@outlook.com
Δημοσιεύθηκε στις 10.06.2026